Madonna gaat Michaela's levensverhaal verfilmen!

Image
Datum:
Categorie:
WarChild
Sinds twee jaar is Michaela DePrince ambassadrice van War Child en dat doet ze geweldig. Deze week werd bekend gemaakt dat niemand minder dan Madonna haar levensverhaal gaat verfilmen.

Michaela heet van geboorte Mabinthy Bangura en komt oorspronkelijk uit Sierra Leone, waar ze leefde met haar ouders. Ze weet dat haar vader dezelfde witte vlekken op zijn verder zo donkere huid had als zij, veroorzaakt door Vitiligo, een stoornis in het pigment. Op een dag werd haar vader thuisgebracht, liggend op een kar. Het was oorlog in Sierra Leone en de handelaar was doodgeschoten door rebellen. Ze bleef met haar moeder achter, die het weinige eten wat ze had aan haar dochter gaf. Korte tijd later stierf haar moeder de hongersdood. Mabinthy werd door haar oom naar het weeshuis gebracht, zette haar af bij de poort en reed weg om nooit meer terug te keren.In het weeshuis kreeg ze van de staf nummer 27, de laagste in de pikorde van deze bijgelovige 'aunties'. Het duivelskind, noemden ze haar, vanwege de huidziekte. Men geloofden dat Mabinthy de oogst zou doen mislukken, het land onvruchtbaar zou maken.

Ze kreeg het minste te eten, nauwelijks speelgoed, men vlocht haar haar zo strak mogelijk, om de duivel uit haar te roeien. Onderwijs kreeg ze minder dan de andere kinderen, want, zo vertelden ze haar, ze zou nooit geadopteerd worden, niemand wilde haar hebben. In het weeshuis had ze één hartsvriendin, de nummer 26 op de lijst. Zij had ook de naam Mabinthy en maakte ook weinig kans op adoptie want ze was links en plaste in bed. De meisjes sloten een onbreekbare vriendschap.
Toen Mabinthy op een winderige dag door het opwaaiende stof iets zag glimmen, bleek de wind een tijdschrift met op de cover de afbeelding van een ballerina naar haar toe te blazen. Het was het mooiste wat ze ooit had gezien, een danseres op puntige schoenen en een prachtige tutu aan. Ze verstopte de afbeelding in haar ondergoed en besloot om ooit zo'n danseres te worden. 

Toen het weeshuis gebombardeerd dreigde te worden, moesten alle kinderen vluchten. Blootvoets liepen ze 150 kilometer, richting een opvangkamp. Alles moesten ze achterlaten, maar de afbeelding van de ballerina zat veilig in haar ondergoed en gaf haar de kracht om door te gaan. In het opvangkamp kreeg ze te horen dat er adoptieouders waren, enkele kinderen zouden geadopteerd worden. Later hoorde Mabinthy, die inmiddels de naam Michaela van haar adoptieouders heeft gekregen, dat het andere meisje met de naam Mabinthy geadopteerd zou worden.

Kort voor de adoptie belde Elaine DePrince met de autoriteiten van Ghana, waar de weeskinderen inmiddels zaten, die haar vroegen welke Mabinthy ze nu eigenlijk kwam halen. Toen bleek dat men dacht dat het meisje met de witte vlekken nooit het meisje wat geadopteerd zou worden kon zijn, besloot Elaine beide meisjes te adopteren.

Ze belde middenin de nacht naar haar man: "Is het goed als ik twee meisjes meeneem?" Gelukkig ging hij akkoord. Michaela en Mia kregen daarop beiden een nieuwe naam en een nieuw gezin. Toen Michaela, inmiddels vier jaar oud, haar adoptiemoeder voor het eerst zag, onderzocht ze direct diens koffer: op zoek naar een tutu en dansschoenen. Iedere Amerikaanse vrouw zou zoiets toch wel hebben? Verlegen liet ze de afbeelding zien die ze al die tijd in haar ondergoed bewaard had. Elaine begreep het meteen en eenmaal aangekomen in Amerika kocht ze de film 'De Notenkraker' voor haar. Deze heeft Michaela in de jaren die volgden zo'n 150 keer gezien...

Haar uitzonderlijke danstalent en haar grenzeloze doorzettingsvermogen, heeft van Michaela een fantastische en zeer succesvolle danseres gemaakt. Ze volgde een dansopleiding aan de Rock School for Dance Education in Philadelphia om daarna aan de Jacqueline Kennedy Onassis School van The American Ballet in New York haar studie te vervolgen. Ook danste ze bij de Dance Theatre of Harlem. In 2013 verhuisde ze naar Amsterdam om te gaan dansen bij de Junior Company van Het Nationale Ballet. In december 2016 werd ze zelfs tweede solist. 



Michaela heeft de weg naar de top niet zonder tegenslag afgelegd. Zo ontdekte ze als 11-jarige dat er weinig energie of financiele middelen werden gestoken in de begeleiding van donkere ballerina's. "Kansloos," vond haar docent. "Donkere meisjes krijgen uiteindelijk allemaal grote borsten en een dikke kont. Dans wordt dan onmogelijk." 
Toen Michaela op haar 8e auditie deed voor de Notenkraker werd ze niet geselecteerd. Dat had niets met haar dans te maken, maar met haar huidskleur: "Amerika is nog niet klaar voor een zwarte Marie, voor een zwarte ballerina," was het oordeel van de jury. 

Het heeft Michaela alleen maar gemotiveerd nog harder te werken, nog meer uren te trainen, soms wel tien uur per dag. Haar betrokkenheid bij War Child, ze is inmiddels al twee jaar ambasadrice, geeft aan hoe groot haar hart is en dat ze haar wortels nooit is vergeten. Dat Madonna haar levensverhaal wil verfilmen vind ik geweldig en ik ben ontzettend blij en trots op Michaela.
Voor mij is deze nummer 27 een absolute nummer 1!



Zo ongelofelijk bijzonder dat dit meisje, dat zoveel heeft meegemaakt en zoveel leed heeft gekend, haar veerkracht heeft kunnen gebruiken om haar droom waar te maken en daarmee anderen dagelijks kan inspireren.
Ik kan niet wachten tot deze film uit is!

Groetjes,

Marco
 
Reacties Reageer nu als eerste!
Reacties laden…